Parallelle trajecten in het zorgprestatiemodel

Als een patiënt meerdere diagnoses heeft, kan deze op verschillende plekken in behandeling zijn voor verschillende diagnoses. De regels sluiten dat niet uit. De vraag is echter: is dat altijd verstandig voor de patiënt? De patiënt is en blijft één persoon en verschillende problematieken hangen vaak met elkaar samen. Als u de patiënt behandelt voor een depressie, dan kan deze patiënt elders in behandeling zijn voor een borderline stoornis, maar dan is wel van belang hoe u als zorgverleners de zorg dan op elkaar afstemt. Weet u wat er in de behandeling elders gebeurt? Hoe beïnvloedt dat uw behandeling van deze patiënt? Heeft u onderling duidelijke afspraken gemaakt over de verschillende verantwoordelijkheden? Dit zijn vragen die u samen met de patiënt en in overleg met de andere zorgaanbieder (mits toestemming van de patiënt!) moet afstemmen. Let ook op of hierover eisen zijn opgenomen in de contracten van zorgverzekeraars.

Let op: parallelle trajecten bij één hulpverlener zijn NIET mogelijk. Er geldt één zorgtrajectnummer, ook als een patiënt bij u in behandeling is voor meerdere diagnoses.

Parallelliteit farmacotherapie
Onder de oude bekostiging was er een uitzondering voor de psychiater die op de dezelfde diagnose medicatie voorschrijft; dit werd ‘parallelliteit farmacotherapie’ genoemd. In de nieuwe beleidsregels van de NZa vinden we hierover geen regels terug. Ook zorgverzekeraars kunnen hieraan eisen stellen, maar ook in de contracten vinden we hierover niets terug. De regels geven hierop dus geen antwoord. Ook hier is het uitgangspunt, zoals we wel vaker adviseren: doe wat u altijd al deed. Maar zorg ook hier voor goede zorginhoudelijke afstemming met de psychiater (mits toestemming van de patiënt).