LVVP licht bij hoorzitting NZa bezwaar toe tegen tarieven 2027

Toedeling normatieve arbeidscomponent
Kern van het bezwaar is de formule waarmee de NZa de normatieve arbeidscomponent (NAC) toedeelt aan praktijkhouder. Ons bezwaar richt zich tegen de combinatie van factoren in de formule die de NZa hanteert:

• Het afkappen van het aantal uren per week op 36;
• Het afkappen van het aantal weken per jaar op 46;
• De weging van het aandeel zpm;
• Het meenemen van alle prestaties die in 2023 in deze uren werden gerealiseerd.

Onverklaarbare verhouding in tarieven tussen kp en pt en tussen pt en gz
Ons tweede bezwaar betreft de onlogische en onverklaarbare verhouding tussen verschillende tarieven:

1. Individuele consulten (klinisch (neuro)psycholoog vs. psychotherapeut): Voor specifieke individuele consulten ligt het tarief van de klinisch (neuro)psycholoog in 2027 lager dan dat van de psychotherapeut. Dit geldt voor het behandelingsconsult van 45 minuten en de diagnostiekconsulten van 75 en 90 minuten.
2. Groepsconsulten (gz-psycholoog vs. psychotherapeut): Bij de groepsconsulten (per 15 minuten) is de situatie omgedraaid. Voor alle groepsgroottes van 2 tot en met 10 personen ligt het tarief van de gz-psycholoog in 2027 juist hoger dan dat van de psychotherapeut.

De opbouw van de tarieven is hiermee niet logisch en doet afbreuk aan het vertrouwen in het veld dat de NZa juiste tarieven heeft afgegeven. Immers het inkomen van een klinisch psycholoog ligt boven dat van een psychotherapeut en dat ligt weer boven het inkomen van een gz-psycholoog. Het inkomensdeel bepaalt het grootste deel van het tarief. Dan ligt het voor de hand dat ook de tarieven van de klinisch psychologen, psychotherapeuten en gz-psychologen in deze volgordelijke lijn zijn opgebouwd.

Daling tarieven door toename productiviteit
Ons derde punt gaat over de toegenomen kosten, waar -als gevolg van verschillende factoren- geen inkomensstijging maar juist een inkomensdaling tegenover staat.

De tarieven in de ggz dalen ten algemene doordat de productie sneller is gestegen dan de kosten, aldus de NZa. Er wordt dus meer zorg geleverd tegen dezelfde praktijkkosten. Hier wreekt het zich dat vrijgevestigde psychologen en psychotherapeuten hard aan het werk zijn met het wegwerken van de wachtlijsten. Echter, zij leveren deze zorg nog op basis van inmiddels alweer verouderde kostprijsgegevens uit 2023. De kosten zijn de laatste jaren onder invloed van alle afspraken uit het IZA/AZWA fors gestegen. Zo moet er onder andere geïnvesteerd worden in digitale zorg, groepstherapie en vraagt de inzet in de regio/mentale gezondheidsnetwerken de nodige tijd en financiële investeringen. Anders dan de reguliere inflatiecorrectie worden deze hogere kosten niet betrokken bij de tariefbepaling door de NZa.

Ook de salarissen in de CAO ggz zijn de afgelopen jaren procentueel flink gestegen. Door de Wet DBA moesten zzp’ers in dienst worden genomen dan wel afscheid van worden genomen. Vooral deze laatste situatie deed zich vaak voor, omdat met de huidige tarieven (met bovendien ook nog de generieke afslagen door verzekeraars) het financieel niet meer haalbaar is om in een vrijgevestigde praktijk mensen in dienst te nemen.

Het blijft moeilijk uitlegbaar dat zorgprofessionals in loondienst wel een inkomensstijging doormaken, terwijl vrijgevestigden een tariefdaling krijgen.

Uiteraard loopt een kostprijsonderzoek altijd achter op de feitelijke situatie. Echter de eisen – en daarmee de kosten – die aan ggz-aanbieders worden gesteld, zijn onder druk van het AZWA significant gestegen. Op basis van face-validiteit had de NZa deze check moeten doen bij het vaststellen van de tarieven voor 2027.

Medio november wordt een uitspraak van de NZa verwacht.