Vervolg debat over wetsvoorstel medezeggenschap cliënten zorginstellingen

Eind oktober debatteert de Tweede Kamer opnieuw met minister Bruins van VWS over de Wet medezeggenschap cliënten zorginstellingen 2018 (Wmcz). De gezamenlijke eerstelijnsorganisaties, waaronder de LVVP, hebben daarom opnieuw een brief gestuurd aan de Tweede Kamer. Er is namelijk sprake van een spanningsveld tussen deze wetswijziging en het ontregelen van zorg.

 

In de brief schetsen de eerstelijnsorganisaties dat cliënten al op veel verspillende manieren en momenten inspraak hebben in de dagelijkse praktijk. Daarnaast wordt uiteengezet dat het nooit de bedoeling van de wetgever is geweest om kleinschalige eerstelijnszorgaanbieders te verplichten een cliëntenraad in te stellen en dat dit dan ook meestal niet is gebeurd. 

 

Enorme lastenverzwaring

De verplichting om een cliëntenraad in te stellen zal tot een enorme lastenverzwaring voor kleinschalige eerstelijnszorgaanbieders leiden. Dit effect staat in scherp contrast tot de initiatieven om de zorg juist te ontregelen. In de Kamer is een amendement Stoffer/Van der Staaij (SGP) ingediend om de grens voor kleinschalige eerstelijnszorgaanbieders te verhogen van meer dan 10 naar meer dan 25 natuurlijke personen die zorg verlenen. Dit achten de eerstelijnsorganisaties een pragmatische oplossing.  

 

Cliëntenraad niet noodzakelijk

Het ophogen van de grens helpt natuurlijk, omdat daardoor minder kleine eerstelijnsorganisaties onder de verplichting zullen vallen. Ophoging van de grens is dan ook een verbetering van het wetsvoorstel. Maar het zijn nog steeds extra regels voor relatief kleine zorgaanbieders zonder verblijf, terwijl deze in de praktijk al korte lijnen hebben met hun patiënten of omwonenden. Daarom vragen de eerstelijnsorganisaties zich sterk af of een cliëntenraad wel hét middel is om de medezeggenschap in de eerste lijn te bevorderen. Er zijn immers goede alternatieve manieren om participatie van patiënten kleinschalig en dichtbij te organiseren; manieren die bovendien niet tot een lastenverzwaring voor zorgaanbieders leiden.